Beiskja

Rámur hálsinn ber þess vitni að ég hafi verið of bitur í gær. Nú er mál að linni og hér eftir verður litið á bjartari hliðar, t.d. þá ánægjulegu staðreynd að timburmenn hafa ekkert haft sig í frammi og enginn tók eftir því að kjóllinn minn var gagnsær.

Góða veislu gjöra skal...

...og þá verður allt að vera hreint. Ég var að ljúka hatrammri baráttu við gólfteppi í sjónvarpsholinu. Það er frekar ógeðslegt, það verður eiginlega að segjast, og safnar miklu magni af hárum og ryki. Undanfarnar 40 mínútur (eða tæplega það kannski) hef ég setið á hnjám mér og hamast á helvítis mottunni með ryksugustútnum. Ég tel sigurinn minn, en það útheimti blóð, svita og tár. Eins gott að það verði eitthvað varið í morgundaginn eftir hamaganginn undanfarna daga.

Svo á hann Önni minn afmæli í dag. Hann hefur því miður þurft að þola vanrækslu mína undanfarið þar sem ég hef verið afar sjálfhverf. Einhvern tíma verður bætt úr því.

Stúdentsdress

Að finna mér föt til að vera í á útskriftinni er ein hræðilegasta martröð sem ég hef upplifað. Nú er því lokið og þvert á allar áætlanir sit ég uppi með svartan kjól. Hann er ágætur.

Tvífarar

Er ég ein um að finnast Michael Douglas og Martin Sheen vera alveg eins?

Ég er ennþá aum í fingrinum síðan ég heftaði sjálfa mig.

Grannar

Það er skemmtilegt að fylgjast með hamförum nýju nágrannanna í næsta húsi. Þau hafa nú búið hér í tæpt ár og eru mjög áhugaverð. Í fyrsta lagi er mér ómögulegt að henda reiður á fjölskyldumynstrinu eða hve mörg þau eru. Stundum sé ég hóp af unglingsstrákum keyra frá húsinu, en alla jafna eru þar nokkur lítil börn líka. Einu sinni sá ég gamla konu lulla upp götuna á rafknúnum innkaupavagni. Hana hef ég aldrei séð síðan. Í vetur þegar ég var með fólk í heimsókn hjá mér sprangaði nakinn maður fram og til baka í stofunni hjá þeim. Ung, þybbin kona væflast stundum á bílaplaninu og einhvern tíma var þarna hópur af karlmönnum að byggja sólpall. Síðan þetta fólk flutti í götuna er botnlanginn iðulega fullur af bílum, sem getur komið sér illa fyrir Önna þegar hann kemur á bílnum sínum og planið okkar er fullt. Svo geymdi þetta fólk lengi vel útskorna indíánatrésúlu upp fyrir framan húsið og á jólunum hengdu þau upp stærsta jólakrans sem ég hef á ævi minni séð, hann náði yfir alla bílskúrhurðina.

Ég held að þetta fólk hljóti að hafa búið á efstu hæð í blokk eða djúpt niðri í kjallara allt sitt líf, því þau virðast hafa fyllst víðáttubrjálæði eftir að þau eignuðust þennan stóra garð. Þau byrjuðu á því að byggja heljarinnar sólpall og svo hófust þau smám saman handa við að fylla blettin af öllu því sem hægt er að hafa í garðinum sínum. Þau eru búin að koma upp fótboltamarki, rólu, rennibraut, krikketleikbraut og svo fengu þau sér geðveikislega stórt trampólín. Það nýjasta er svo hvolpurinn sem kom í heimsókn til mín núna áðan. Þau virðast sannarlega njóta sín í sveitasælunni.

Einhvern tíma tók ég meðvitaða ákvörðun um að forðast samskipti við fólk sem mér þykir ekki vera góðir karakterar. Það hefur sem betur fer ekki reynst mér erfitt að fylgja þessu eftir. Í því felst ekki að vera dónaleg eða leiðinleg við fólk sem mér líkar ekki, alls ekki. Ég bara sé ekki ástæðu til að umgangast fólk sem mér finnst ekki virðingar vert, en í stað þess að baktala það eða hneykslast á því finnst mér skynsamlegra að halda afskiptum mínum af því í lágmarki, ef ég get. Þeir sem ég umgengst mikið og hvers félagsskap ég sæki eftir geta þannig vitað að ég met þá mikils og tel þá vera gott og skynsamt fólk, þess virði að þekkja það.