Hanoi / Hoi An

Vid hofum eytt undanfornum dogum i hafnarbaenum Hoi An, i mid-Vietnam. Tetta er snotur baer og gamli hlutinn a heimsminjaskra Unesco, en vid hofum reyndar verid uppteknar vid flest annad en ad skoda arkitektur og fornar minjar. Hoi An er nefnilega klaedskera paradis sudaustur Asiu, med morghundrud litlum, fjolskyldureknum fataverslunum. Vid komum hingad med tad i huga ad fa okkur nokkrar flikur... forum svo kannski adeins fram ur áaetlun. Eg er buin ad lata sauma a mig 7 kjola, 4 toppa og 1 bikini og held eg se haett her med. Stelpurnar hafa verid enn stortaekari en eg, letu snida a sig sko, draktir, ullarkapur og eg veit ekki hvad. Reyndar er tetta allt orlitid dyrara en eg hafdi gert rad fyrir, en eg held vid munum samt ekki sja eftir neinu tegar vid komum heim. Nu svo erum vid audvitad ad stydja local idnadinn, sem er gott mal. Djofull hefur madur tad samt gott. Tad a ad heita ad vid seum herna a budget ferdalagi, en eg held ad undanfarna 4 daga hafi eg eytt sem svarar manadarlaunum stelpnanna sem sauma fyrir okkur, bara i fot.

Ad mata raudan kjol sem eg let sauma fyrir mig i gaer.

Af teim londum sem vid hofum nu heimsott virdist hvita hudin vera mest metin herna i Vietnam. Hja solarvorninni i verslunum eru alltaf heilar hillur af "hvitunar"kremum (sem eg get ekki imyndad mer ad virki) og Vietnomsku stelpurnar eru alltaf ad bera handleggina a ser saman vid okkar og daesa, spyrja okkur hvort vid hofum alltaf haft svona hvita hud og hvada krem vid notum. Tad er tvi kannski kaldhaednislegt ad vid seum allar solbrunnar i dag eftir ad hafa skellt okkur aftan a motorhjol i gaer, og brunad a naestu strond.

Naesta stopp hja okkur her i Vietnam verdur i strandbaenum Mui Ne, en vid akvadum ad taka sma forskot a saeluna i gaer. Eg hef ekki stundad mikid strandlif um aevina og var eiginlega buin ad gleyma tvi hvad tad getur verid gaman ad busla i sjonum. Tad var mikill oldugangur, sem orsakadist vist af hitabeltisstormi uti fyrir strondinni, svo tetta var stundum eins og i tvottavel, oldurnar kipptu undan manni loppunum og yttu manni i kollhnis ad landi. Ein aldan var svo oflug ad hun reif Asdisi ur bikinibuxunum, svo hun atti augnabliks panikk buxnalaus i sjonum, treifandi fyrir ser tar til hun greip i buxurnar adur en taer skoludust burt. Tvi midur segi eg, tvi tetta hefdi fyrst ordid god saga hefdi hun ekki fundid taer aftur.

Hanna og Anna a leid heim af strondinni a motorhjoli

Sidasta daginn okkar i Hanoi forum vid i grafhysi Ho Chi Min, til ad bera hann saman vid Mao, og vorum sammala um ad hann vaeri mun "liflegri", ef svo ma segja um naestum tvi 40 ara gamalt lik. Eins kiktum vid i Hoa Lo fangelsid, tar sem Vietnamskir uppreisnarmenn/frelsishetjur voru fangelsadir af Frokkum og sumir liflatnir. Seinna voru svo Bandariskir stridsfangar geymdir tarna, mest sprengjuflugmenn sem voru skotnir nidur og þ.a.m. John McCain forsetaframbjodandi sem var vist i haldi Nordur-Vietnama i 5 og halft ar. A safninu er latid lita ut fyrir ad fangelsid hafi verid meira i att vid sumarbudir fyrir Kanana, syndar eru myndir af teim ad spila korfubolta og elda jolamat og voda gaman. Tvi midur er eg ekki viss um ad tad se alveg sannleikanum samkvaemt, fangelsid var kallad Hanoi Hilton af kaldhaedni og mun slaem medferd tar vist vera astaeda tess ad McCain vard hvithaerdur langt fyrir aldur fram.

Vid styttu af Lenin i Hanoi

Annars framlengdum vid dvolina okkar her i Hoi An lengur en vid aetludum upphaflega, af einskaerri leti held eg. Dagskrain i Kambodiu og Laos verdur liklega mjog tett, svo vid sammaeltumst um ad sumum stodum i Vietnam yrdi ad forna (tangad til naest) til tess ad vid gaetum notid betur teirra sem vid heimsaekjum. Vid hofum tvi tekid tvi mjog rolega herna i Hoi An, nenntum tvi hreinlega ekki i gaer ad halda afram a naesta stopp med naeturrutunni (tar sem bilstjorarnir skiptast a ad sofa i hengirrumi a milli saetanna). A morgun holdum vid hinsvegar afram, fyrst til Mui Ne i nokkra daga, svo til Saigon.

Halong floi

Komnar aftur til Hanoi eftir 3 daga dvol a Halong Bay. Tetta var mikil stelpuferd tvi auk okkar samanstod hopurinn af 4 stelpum fra Nyja Sjalandi, 2 fra Astraliu og 3 fra Hollandi, ollum a okkar aldri. Auk teirra var bandariskt par, Belgi og Kinverji sem voru einir a ferd. Vid stelpurnar nadum vel saman, serstaklega taer Hollensku, og tad var gaman ad fa sma ferskt blod i hopinn. Halong floi er otrulega fallegur og duludugur med sinum klettastrytum og tverhniptum, skogi voxnum eyjum. Eitt tad anaegjulegasta vid ferdina var einfaldlega ad sitja a takinu a junk-batnum okkar og njota utsynisins.

Junk batar a Halong floa

Fyrsta daginn forum vid svo ut a kayak, sem eg hafdi hlakkad mikid til. Kayakferdin reyndi to nokkud a taugarnar hja mer, tar sem tad aexladist einhvern veginn tannig ad Belginn gerdist minn kayakfelagi, og hann var adeins of akafur i ad sanna karlmennsku sina fyrir minn smekk. Serstaklega a bakaleidinni tegar Kinverjinn og leidsogumadurinn, sem reru saman, veltu sinum kayak inni i helli og Belginn taldi tad heilaga skyldu sina ad hjalpa teim, svo vid urdum eftir a medan allur hopurinn for til baka. Tetta voru algjorlega osamraemdar (og osamtykktar) bjorgunaradgerdir sem endudu a tvi ad kayakinn okkar var farinn ad fyllast af vatni lika (og eg ordin brjalaedislega pirrud a tessum favitaskap a teim timapunkti) svo vid turftum ad fa ad klifra um bord i skip sem atti leid hja, draga kayakana upp og taema ta af vatni. Adur en eg vissi af voru Belginn og leidsogumadurinn farnir aftur til ad "na i hjalp", en eg var eftir med Kinverjanum halfnoktum a okunnu Vietnomsku skipi tar sem enginn taladi ensku. Skipsmennirnir gafu mer hinsvegar fullan disk af disaetum appelsinum, svo eg kvartadi ekki.

Prammaborn a siglingu i "hverfinu sinu" a Halong floa

I matnum tetta kvold lentum vid Anna a bordi med Belganum, og eg reyndi mitt besta til ad vera ad minnsta kosti pinulitid kuldaleg vid hann (tott tad stridi audvitad gegn minu vinalega edli). Nema hvad, tad kom i ljost ad tad var ekki haegt ad hata helvitis Belgann tar sem hann reyndist vera allt of almennilegur. Hann er semsagt serfraedingur i smidi gerviutlima, og bjo i Afghanistan vid ta idju tar til Talibanastjornin fell, en hefur undanfarin ar buid og starfad i Nordur-Koreu. Smidandi gerviutlimi fyrir amputerud born! Hvernig er haegt ad leggja faed a slikan mann, jafnvel tott hann hafi naestum sokkt kayakinum manns?

Naesta dag forum vid svo a tjodgardinn a Cat Ba eyju, sem er staersta eyjan a floanum, en af 10.tus manna byggd byr to adeins rumur helmingur i landi en restin a prommum umhverfis eyjuna. Tar forum vid i frumskogargongu upp ad rydgudum utsynispalli, og eltum "local guide" sem hoppadi i trjanum eins og api. Umhverfishljodin i skoginum voru otruleg, havadinn i poddunum var svo mikill ad hann jadradi vid dynjandi oskur.

Blod, sviti og poddur i Vietnomsku skoglendi

Poddufaelni min, sem er a mjog hau stigi, virdist to vera vidradanlegri tegar poddurnar eru einhvers stadar uti i skogi og eg heyri bara i teim (jafnvel tott tad se aerandi) heldur en tegar eg er innilokud i herbergi med teim, eins og a batnum. Vid komumst semsagt ad tvi fyrir svefninn ad Junk vaeri rettnefni fyrir batinn okkar tott hann liti vel ut ad ytra byrdi. Tegar vid Anna kveiktum ljosin i herberginu okkar saum vid snogga hreyfingu tegar litlir kakkalakkar hlupu i felur. Eg akvad tvi ad faera rumid mitt adeins fra veggnum svo teir skridu sidur upp i til min um nottina (og tadan audvitad inn i eyrun tadan sem teir geta etid ur mer heilann, i minum verstu martrodum). Nema ta datt rumid mitt i sundur. Vid akvadum ad kvarta ekki yfir tvi, ef teir skyldu rukka mig um skadabaetur, svo vid tjosludum tvi saman aftur og aetludum svo i sturtu fyrir svefninn. En sturtan virkadi ekki. Ne loftraestingin. Ur vard tvi sveitt og surefnislaus nott a junkinu, idandi af poddulifi. Indaelt.

Nu erum vid komnar aftur til Hanoi a hostelid okkar goda (Hanoi Backpackers Hostel, maeli med tvi) og aetlum ad vera her naestu tvaer naetur adur en vid fikrum okkur lengra sudur eftir tessu langa landi.

Bless, bless Kina, godan daginn Vietnam

Eg trui tvi varla ad eg hafi kvartad yfir kulda i sidustu faerslu. Tad breyttist snarlega, meira ad segja sama dag og su faersla var skrifud. Lofthitinn rauk skyndilega upp ur ollu valdi i Yangshuo og ekki er hann minni her i Vietnam, hvad ta rakinn. Tad er to eins gott ad venjast tvi ad vera sveittur og rakur allan lidlangan daginn, tvi svona verdur tetta liklega hedan af naestu tvo manudina.

Ferdin yfir landamaerin tok svolitid a, hun hofst med lest fra Nanning i Kina kl.8 i gaermorgun og endadi her i Hanoi um sexleytid um kvoldid, en a tessu timabili nadum vid eiginlega ekki ad borda neitt tvi hlutirnir gengu svo hratt fyrir sig. Vid vorum varla komnar ut ur morgunlestinni fyrr en vid turftum ad stokkva upp a kerru sem dregin var af motorhjoli til landamaeranna. Tadan tekkudum vid okkur fyrst ut ur Vietnam, gengum svo ca. 500 metra i einskismannslandi yfir til Vietnam tar sem vid forum m.a. i e-s konar hradsudu laeknisskodun, og lentum svo i heillongu harki vid leigubilstjora um ad komast til landamaerabaejarins Lang Son. Vid stukkum semsagt upp ur einu farartaekinu i annad an tess ad gefa okkur tima til ad stoppa og tad var ekki fyrr en vid hofdum tekkad okkur inn a hostelid i Hanoi ad eg fann ad faeturnir voru farnir ad titra undan mer af orkuleysi.

Tad raettist ur Yangshuo dvolinni seinni tvo dagana, tegar stytti upp og skyggnid batnadi. Okkur lukkadist ad fa ad sja limestone fjollin fallegu nokkud vel, baedi a siglingu nidur Li anna og eins daginn eftir tegar vid leigdum okkur hjol. Mer fannst tad eiginlega med hapunktum Kinadvalarinnar, hjolandi i blomaangan medfram appelsinuokrum og i gegnum hladid a sveitabaejum tar sem krakkarnir komu hlaupandi ut og stordu a okkur. Maettum lika litlum smala a einum malarveginum, i midjum rekstri a heimaleid ekki osvipad stemningunni i sveitunum heima, nema hann var ekki ad reka beljur heldur vatnabuffaloa. Tessir buffaloar virdast helst vera nyttir til ad plaegja blauta og drulluga hrisgrjonaakra med heldur frumstaedum haetti.

Kinverskur smalastrakur

Fyrstu kynni okkar af Vietnam hafa verid mjog god. Tad er skemmtilegt ad koma landleidina inn i nytt land, vera ekki nema i farra minutna fjarlaegd fra Kina en finna samt greinilega strax ad tetta er annad land. Husin eru til daemis gjorolik teim sem vid saum i Kina, og fronsk nylenduahrif greinileg i storum steinsteypuhusum med svolum og fronskum gluggum, maludum i pastellitum. Okkur finnst vid lika strax vera komnar upp um a.m.k. eitt tjonustutrep, tar sem tjonustulund blessadra Kinverjanna var afar takmorkud. Almennt sjaum vid lika meira urval i verslunum, baedi i fatnadi og matvoru (og ekki allt utrunnid her) og hlutirnir bara almennt adgengilegri en i Kina.

Hanoi er vinaleg og falleg borg. Goturnar eru ad visu frekar skitugar, en lika mjog liflegar. A nokkurra metra fresti skynjar nefid nyja, framandi lykt og a hverju gotuhorni hefur verid settur upp veitingastadur, tar sem folk situr a litlum plastkollum og guffar i sig otrulega girnilegum mat sem er eldadur i potti a gangstettinni.

Vietnomsk solukona sofandi a milli svinaskankanna sinna

I fyrramalid forum vid svo til Halong floa, og verdum tar i ruma tvo solarhringa a siglingu um floan, baedi a svokolludum junk bat og eins a kajak, forum i hellaskodun ofl. Tad verdur vonandi skemmtilegt. Nu er hinsvegar verid ad reka mig ut af tessari internetbullu, fyrir lokun. Eg hafdi aetlad ad setja inn eins og 1-2 fleiri myndir fra Yangshuo en tad verdur ad bida betri tima.